Thursday, 13 October 2016

Jenkins Getting started

Jenkins seems more powerful tool for automating a project, which I came to know recently.

The following gives the walkthrough of how to get started with Jenkins.

Go to website to download .war file.
After download, go to command prompt and point a folder where .war file is located.
eg: C:\Program Files\Jenkins

Type command: java -jar jenkins.war

This will configure Jenkins for preparing run

Type http://localhost:8080/ in browser.

Jenkins is now ready to use.

Happy Jenking

Sunday, 12 June 2016

Review : Uriyadi (2016)

A 90 mins of deviationless story takes on some casteists' poisonous political motives using the lives and events of abnormal daredevil college students.
From the very first second, was in the dilemma to continue watching this movie as it is an A certified. No reviews which i have seen said anything about the same which later made me to write this.
Yes, Adults Only certified for the reason of one and only violence but wait there are still some mega serials which we knew still running by the only sake of family audiences, carries far worst violence than this movie. Nope?
Did you notice? People eager to read some special coverages in Junior Vikatan and Nakkeeran articles. Some articles i referred here were cold blooded which may gives shock to readers but anyhow they enjoyed it for the means of thrill only. So as this movie.
If you enjoy movies of Robert Rodriguez, Sin City etc, you may take a ride on this movie too. I love those kind of peculiar movies.
Being a short lengthed like hollywoods, this movie had never gone slipped from the plot it has taken. Characters were not many but unrecognizable faces except villain and villain's leader. Even with those 4 students, only the better looking guy and shorty looked unique which i couldnt even knew their name. Felt like watching korean movie casts. Lol. May ignore this issue since a very low budget movie. That loosu character was a surprise element which gains story's pace.
The story is a very much situation sensitive as we may notice that a man being moderator who was keeping things good between 4 students and their rivals during the initial stage and the same moderator behaves differently becoming a villain based on the bottleneck situation at the climax. Nice character arc.
Editing gives a refreshing flavour. You may witness some shots of scenes very ahead as a gist, skipping before the timeline. Audience feel the confusion when it happens and it will be smartly followed by unfolding immediately at the end of the respective scenes. To see editing overall, crispy enough to have necessary portrayal required and as far as i know, not even single frame was wasted or left a loose.
Regarding screenplay, usually only science fiction movies will have scenes with a guy visualizes  the future  projections. Here it is effectively used here as villain's thoughts about outcome of his climax plan rather than dialogue delivery of likely two pages with a content "what-am-going-to-do-theriyuma?". Effectively visualized.
No cliched romances were made. All the time, people either consumes alcohol, vomits or fights and sometimes kills which surely will give nauseating experience to audience. Director wouldve avoided but that doesnt even matter when he struck the root chord of poisonous casteism prevails besides Thandhai Periyar's influence in the current soceity. Caste discrimination system is the most nauseating one la?
Here is where Suseendran and Murugadoss succeeds i think. They balances story's violence content and family audience's content by transitioning smooth from latter content to former one.
I need to thank two of my facebook friends which i have never met, Mr.Ajayan Bala and Mr. Shashank Ravi for their reviews which has some missing parts that i felt to fill those. I agree to their points and both of their reviews which stood opposite to each other. ;)
In the beginning, started to feel like am watching a bit amateurish outcome but later found it as wrong and some scenes were gripping except those nauseating activities.
There are some areas need to be reviewed other than the story to save it against spoilers. If you feel something refresing or interesting, or points of dislikes please share which will be very useful in understanding this underrated movie. Comments are cold bloodedly or light heartedly welcome. Hehehe. ;)

Wednesday, 8 June 2016

Floods of experiences

During the recent flood in chennai, I was almost in hibernate mode. Contained within two rooms. Bedroom and bathroom. It was a four days of weekdays and my wife convinced me not to go to office at the beginning of the heavy rain, the very first day of copious rainfall. Plain misjudgement. I just considered that it was just a normal rainy day but she was observing the rain lashing out since early morning itself. I was actually a half minded to go or not to go to office that time as i completely relied on project development and somehow managed to inform to my team leader over phone. Kadamai adhu kadamai.

I sensed out his emotion, my lead, hearing his voice that he was very doubtful to permit my leave. Not to blame him since our manager that time was always hesitate to talk about leave. I was almost successful in convincing him. Yes. He asked me to stay available any time over phone. When getting approval, what I heard was a metro train giving a heavy siren. After disconnecting the call, I was explaining to my wife that my team leader was travelling in train besides this heavy rain which worried me for not accompany him myself in office work. She was very happy when she came to know about the leave irrespective of what i felt. She also added that I was listening to her inspite of my passion towards work. Typical silly sentiments.

The rain started pouring like anything. Several minutes later, my phone rang and was suddenly felt that I was thinking about my office only so long until i heard this ring since last call. It was from my lead again. Before attending the call, I almost made up my mind to get ready for office to reach the place atleast by afternoon. I was actually pre-opinitated about the subject, telling that i will get start to office within minutes but my team lead interrupted and said that the train which he was travelling got stuck up few signals before the destination and it was a permanent halt as the track was filled with immense rain water. So he intimated me not to come office and he got off the train and travelled in opposite direction towards his home. He also added that office had already declared holiday because of this heavy rain.

Somehow managed to control my happiness after the call terminated and informed to my wife that my team lead too taking a leave. I thanked her for not allowing me to go to office otherwise i would've left stranded in a 22 km lengthy and lonely highway stretch. Upon my decision, she felt happier and her happiness was getting more and more. She became more energetic and asked me stay at bedroom itself. She went to prepare coffee and enough meal of the day. I started enjoying the rain by looking out from window. The rain was getting more intense and I was searching about the recent web sensation, Tamilnadu Weatherman about more updates. The updates was available timingly and the entire perungalathur, my office area was under the thick clouds in the map shown. It was the beginning of decemeber and i used to go to ATM to withdraw money every month. So this time went to a nearer by ATM underrating the demonic rain.

Came home with withdrawn money and a backbone pain. Slipped and fell down landing by my mid of backbone in a wetty stairs at the entrance of ATM. Good news was that swell has gone and felt it only when pressing the impact area. Bad news was the swell's retaliation in the night. When undressing raincoat, informed her about the said adventure. She was very upset and exaggeratingly perceived my adventure on her own as if i did a stunt on mission impossible movie. I was forced to stay in the home especially in that single room. Whatever i needed she brought those to my place where i laid down. The swelling gets bad.

The moment after applying the pain balm the power has gone. We all understood that this power cut will extend to a remarkable dayspan. I was bothered about the UPS serving the power supply and it went off its service within some hours as expected. Came to know that my neighbours too were in the same condition when i heard their voice telling about the intense of rain. Sooner our phone looked like ICU patients which were surviving against all the odds. The time came after several hours and they all died due to battery drain. I tried putting in power saver mode, killed all background running apps but why to survive this if we are getting only no signal from communication towers. I played game until the phone got dry, I made them to Rest in Peace after it gone turn off and also made them to rest in pieces to dry them up from being wet when i went out.

Our survival instinct started igniting, she checked the food supply and myself being checked with money and amenities like emergency lamp, candles, raincoat and umbrella. Thats all. Everything was available sufficient enough. The worries started when i started to think about our daughter. She never had interest of taking meals and also she never raised to want food except milk. We have been trying her to take a wholesome food but were successful only by few times a week. When checking our fridge, it had a supply of current day and the next day morning for her.

I have been in a dead lock situation, when i realised that i couldnt access internet. The internet has been serving a great supplement to my thought throughout my recent times. But all of a sudden due to this disaster, I couldnt access the sites of several writers which I have been reading so far. An absolute disappointment to the core. Then came the enlightenment of having the idea of reading something from a hard copy, a book. That year I have bought several books from book fair at 10 percent discount. Those books were bought on Pongal and I have decided to read those only after diwali. Wondering how i left those books without reading for several months. Was filtering my book shelf for unread books and it ended up with almost dozen books. Took those as a bunch and came back to my bedroom with desperate determination.

This all started at afternoon itself and I was preparing to read those one by one as a marathon run. The dark has been filling our room and i was completely immersed with book's content. Later realised that my daughter was very uncomfortable towards dark. I started to search her after some hours i had went with book. Lovingly, she was playing with her toys in the most engaging way and saw my wife taking rest and preparing delicious food for us. Everyone seemed immersed with their world. When I lighten up the candle, she started continuing her play and I resumed my part of reading while my wife was buzy making food or milk drink. These activities gone beyond mid night and i dont know when we started to sleep.

Next morning came and we were worried about the milk supply of the day. Several nagars and streets were disconnected and surrounded by chembarambakkam flood. The supplies were hit on the disconnected area. Luckily a military van was arranged to keep the continuos supply of milk along with vegetables. My wife had bought enough milk for our kid and we were stood very comfortable enough to continue our activities. We were actually dint bother about the power supply and knee height water level surrounded our house. We didnt spent our interest charging up the phone as the entire area was disconnected from the power supply because of this state of mind we felt the completeness of our family. I started to have conversation with my wife and my kid continuously until my wife begin preparing food. We have been spending time much more than never before. The discussion went more deeper about the family goals which helped us to get clarified on certain points on something we are too abstract about them.

Days crossed like these and we started to feel the emptiness when we were discussing the same thing. We have explored and cross over various subjects of interests and we started to think about the routine activities after restoration of everything. Eventually, the city was getting ready along with us for the day-to-day activities. During the end of the fourth day, power supply was restored and we started charging our phones completely. The signals in our phone too restored back to normal and we started calling relatives and friends to intimate the current situation. Me and my wife effectively used these black out days for us and even if we went for any vacation, it wont be spending much better quality time like this. 
Kettadhulayum oru nalladhu.

Came to know after restoration that several people had enquired us. Was very thankful to every soul prayed.

Arul Manivannan

Friday, 3 June 2016

Experiencing Porur-Perungalathur bye-pass road.

It thrills you know? I travel daily on Porur to Perungalathur and vice versa. I trust my bike to stretch it limits which is also my day-to-day activity. I was very familiar to this 20 km stretch which literally takes a toll on four wheelers, i meant the toll fare. The amount for toll which I never bothered as I never paid for that till now since being a biker. Anyhow I sometimes get fed up or get hard feeling when I travel on this road. What actually disturbs me as a rider is the service provided against the payment the contractors take.

There are some not-so-big bulged tars here in an irregular intervals due to heavy heat upon during summer and became hard after season ends. It made me to choose a lane within a lane. As a frequent rider i takes a speed on 60 km/h by average. My bike's pillion rider usually bother me for my speed and for my comparatively slow riding itself have a huge impact on my bike when i ride on those bulges said above. Otherwise i would have to bring a sharp cut to dodge those which is a risky thing that i avoid.

One of the worst toll road i ever came across is that Porur-Perungalathur way. The median lane which separates two ways of highway lacks the availablity of plants or anything 4 feet higher which poses threat to riders facing the opposite side headlight beam from numerous vehicles. For a new comer reaching at fork turn at the end of this bye-pass, must trust their own luck when choosing way to Tambaram or Perungalathur. It is so dangerous because the sign board strategically placed exactly at the diverging point and not proactively 500 meters or before. So one must stop the vehicle few meters before this fork turn headache point, and walk nearer to the sign board to find which path leads to where. If you dont want to walkaway from your vehicle, no problem you can directly view the signboard just sitting in your vehicle itself but make sure the other vehicles rushing at this point will take safer turn without hitting your vehicle rear.

There is a phone booth located in the mid of this stretch which was provided under Central Health Ministry scheme which will be available like for every 10 Km in a highway. Remember it is only a phone booth where you can find nothing related to phones. It was used as a latrine for urinal during summer and shelter during rainy season.

Enough about the contractors/government and there comes the bikers. Some regular passerby bikers for their hypo-critic convenience created their own U turn path in the median. (En vazhi Thanee vazhi..) Very horrible when you see a biker takes a sudden cross from almost invisible temporary path in the median.

There was a cemented sideway fence available to separate the near by village road and this highway. No villagers can have idea to use this highway easily unless he/she is a pedestrian. Capable enough to jump over the fence to access this road. During the recent Chembarabakkam flood relief measure, the bulldozers were used to crack the sideway cement fence to let stagnated water flow away. Thats all. After that there were no recementing has been done to close the temporary openings on that after relief process. This allowed the side-by area residents to access this highway by shortcut. Any guy will take a casual slow turn with his two wheeler to merge with highway where heavy vehicles takes a rush. Sometimes you will be very late to identify the intruder from there. You will thank the Almighty that only bikers can use this path otherwise you can imagine the accidents which are available as “Heavy vehicle getting accident in realtime” youtube videos with thousands of viewcount, hundreds of dislikes and few likes.

Near ThiruneerMalai, there is a curve which paves way to view the headlight beam of service road vehicles left to this highway. A major distraction enough which will almost blindfold us to spot the pedestrians or parked vehicles.

In case of any idea about fuel filling there in only one petrol bunk on one side available say Porur-Perungalathur, which means if you travel in the opposite direction you must take bottles to take fuel from that petrol bunk by crossing it by walk only. I saw several walkers by million throughout my 4 years of bike riding here. These crossers were mainly a driver or cleaner of a heavy vehicles who were very capable enough to cross this road against speeding vehicles similar to The Matrix dodging bullet Mr.Neo. I bet, a heart patient will never survive whenever they spot these surprise crossers. I have made up my mind not to use curse words towards these crossing materials.

Since the planning of this highway is not to have proper U turn ways, you may spot some cars coming towards you, when you earlier believed that the car was actually standing still. Usually the patrol vehicles does the same. Some vegetable load vehicles have a peculiar guys seated at the edge of vehicle rear. They sometime fall asleep besides being seated at the edge. I love noticing him to fall to reach the pinnacle of glory but they somehow used to manage their Ananthasayanam without getting disturbed. When I warn them they usually take it as cool or dint hear my voice at that rush.

When three of these similar type loaded vehicles travel closer, the drivers of the same will choose each lanes in the same speed, no its very slow speed. Yes, 3 lanes for 3 vehicles taking parade. You have to honk along with several BMWs and Audi vehicles running behind those thirumoorthis.

(Covering atrocities by writing atrocities continues..)

Wednesday, 1 June 2016

பானை வழி வரலாறு

போரூரில் சில வருடங்களாக இருக்கிறேன் ஆனால் இந்த பகுதியின் பெயர் அறியாமலே இருந்திருக்கிறேன். ஸ்டேண்டு ஆட்டோ காரர்களிடம் காவல் நிலையம் பின்னாடி என்றே விபரம் கொடுத்து வந்திருக்கிறேன் அவர்களும் என்னிடம் உரிய பெயரே கூறியதில்லை. சரியாக இடத்தின் குறிப்பு சொல்ல வேண்டும் என்றால், அது கிண்டியில் இருந்து ராமச்சந்திரா மருத்துவமனை செல்ல போரூர் சந்திப்பில் இருக்கும் டிராபிக் சிக்னலுக்கு முந்தைய சிக்னலில் வலப்புறம் திரும்ப ஆற்காடு ரோடுடன் இணையும் ரோட்டை கொண்டது அப்பகுதி. ரோட்டின் இருபுறமும் நகர் போன்று பெரியதொரு குடியிருப்பு பகுதி கொண்டது. சிக்னலுக்கு அருகில் தான் போரூர் காவல் நிலையம் அது அந்த ரோட்டின் ஒரு முனை. மறுமுனை ஆற்காடு ரோட்டை அடையும் பகுதி. முதலே குறிப்பிட்ட முனையில் பெரிய பெரிய வீடுகள் அமையப்பெற்று இருக்கும். வேறொரு முனையில் சிறு சிறு வீடுகளாக அமையப்பெற்று இருக்கும். சிறு சிறு வீடுகள் போருரின் கடந்த காலத்தை நினைவுப்படுத்துவது. வேறொரு முனை தகவல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் சின்னங்கள்.

சிறு வீடுகளில் ஏதேனும் நடக்கும் சுப துக்க நிகழ்வுகளுக்கு கட்டிய பேனர்கள் எனது ஊரை ஞாபகப்படுத்தும் . ஒரு பரபரப்பான சூழலில் அந்த ரோட்டில் வந்துகொண்டிருந்தேன், பைக்கில் தான். சூரியன் சுட்டெரிக்கிறதே என்னும் கடுப்பிலும் இயற்கையான முறையில் குளிரூட்டப்படுத்துதல் பற்றியும் சில நடவடிக்கைகள் ஏற்கனவே மேற்கொண்டிருந்தேன். அதில் ஒன்று ஏசியை சாராது வாழ்தல் என்பது. அந்த ரோட்டில் ஒரு கடை தட்டுப்பட்டது. பானையை அடுக்கி வைத்து விற்பனைக்கு என்று பலகை போடப்பாட்டிருந்தது. அது சரி பிரிட்ஜ் ஐ சாராது குளிர் நீரை குடிக்க வேண்டும் என்றும் தோன்றியது. கடையில் பானை வாங்கி பைக்கில் 180 டிகிரிசுழன்று திரும்பியபோது பாழடைந்த சுவற்றில் எழுத்துகள் தட்டுப்பட்டன. கண்ணில் கண்டவைகளை படிக்கும் குணம் உண்டென்பதால் படிக்க நேரிட்டது. "குயப்பேட்டை, போரூர்" என்று எழுதி இருந்தது.

அக்கம் பக்கத்தில் ஒரு வயதான பெரியவர் ஒருவரிடம் விசாரித்தபோது பல்லவர்கள் போர் புரிவதற்காக நகருக்கு வெளியே ஒதுக்குப்புறமாக அமைந்த ஊரே போரூர் எனப்பட்டது என்றும் இங்கு களி மண், மண் பாண்டங்கள் என பல மணல் சார்ந்த பொருட்களை குலத்தொழிலாக க்கொண்ட குயவர்கள் வாணிபம் செய்த ஊர் என்றும் அறியப்பெற்றேன். இப்போது இந்த ஒரு கடைதான் மிஞ்சி இருக்கிறது என்றும் கூறினார் அந்த பெரியவர்.

கண்முன்னே இருக்கும் எவ்வளவோ விஷயங்களை கண்மூடித்தனமாக கடந்திருக்கிறோம்? காலம் சில எச்சங்களை விட்டு வைத்திருக்கிறது, கவனித்துக்கொள்வோம்.

Sunday, 8 May 2016

MRR Photography: Catty

Flora connection #2 : செடித்தனம்


மரம் வளர்ப்போம்; மழை பெறுவோம்னு சுலபமா எழுதி வைத்துவிட்டார்கள். நடைமுறைனு ஒன்னு இருக்குதில்ல? ..

பிறந்தநாளுக்கு உயிருள்ள பரிசா மீன் வளர்க்கனும்னு ஆசை. ஆனா ஏரியா பூனைப்படை அந்த ஆசையையும் தூக்கத்தையும் கெடுத்துவிடும் என நினைக்கும்போதே பயம். செடிய கூடத்தான் ஆடு மாடு தின்னுடும் சொல்லிக்கலாம். ஆனா காம்பவுன்டுக்குள்ள வளர்த்துக்கலாம்ங்கிற நம்பிக்கை. செடிய வளர்த்து மரமாக்கும் திட்டம்தான் பிறந்தநாள் விசேசம். இத எழுதுறதே அதுக்காகத்தான். ..
செடி மட்டும் 30 ரூபா, தொட்டியோட வேணும்னா 180 ரூபா என்றதுதான் செடி வியாபாரி பேரத்தின் கிளைமேக்ஸ். சரிதான். 500 ரூபாய்க்கு 4 தொட்டிசெடி வாங்கினேன். பணம் பெற்றவன் முகத்துல அவ்ளோ சந்தோசம். இன்னும் படிய பேசிருக்கலாம்தான். ஆனால் அப்போது பணப்பேர சிந்தனையே இல்லை. .. கடந்த கால அனுபவங்களில் கசப்புகள் தந்த நிகழ்வுகள் ஏராளம். அதில் உச்சம் என்பது ஒரு பொருள் வாங்கிய பின்பு காட்டும் அடுத்த நாள் சூட்சும சுணக்கம்தான். அதிர்ஷ்ட வசமாக இந்த செடி விஷயத்தில் அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை என்பது தற்கால கூடுதல் செய்தி. ..

அந்த சுணக்க பயத்தில் முதல் தொட்டியை தூக்கப்போக... எங்கப்போக? தூக்கவே முடீல. இளவட்டக்கல் மறு அவதாரமேதான் அத்தொட்டி. முப்பது பேருக்கு பிரியாணி நிரம்பிய ஓர் அலுமினிய அன்னக்கூடையின் முக்கால்வாசி எடை கொண்டது இது. மண்ணோடு கூடிய எடை மட்டும்தான் இப்படி ஆனா தொட்டியோட உருவம் சாந்தமானது, குட்டியானது. .. நம் உடல் பெருத்துவிட்டால் எந்த எடையையும் தூக்கிவிடலாம் என எண்ணம் கொண்டிருந்தேன். எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம்? ..

தரையைத்தேய்த்துக்கொண்டே 4 தொட்டியையும் உரிய இடத்தில் கொண்டுவந்துவிட்டேன். இந்த கடின வேலையை அந்த செடிவியாபாரியை வைத்தே முடித்திருக்கலாம். இந்த தொட்டிகளை வாங்கிய நேரத்தில் கண்ணணைக்கண்ட ராதையைப்போல செடியைக்கண்டதும் அழகில் மயங்கினேன். மற்ற விஷயங்கள் புலப்படவில்லை. அவன் தூரப்புள்ளி ஆனான். .. இப்போ செடிகளுக்கு ஆகாரம் கொடுத்தாகணும். தண்ணீரை பக்கெட் பிடித்து ஊற்ற அதிர்ஷ்டவசமாக உடல் பணிந்தது. ஆனால் தொடர்ச்சியாக இதை செய்ய முரண்டு பிடித்தது. ஒவ்வொரு செடியும் அரை பக்கெட் தண்ணீரை உள்வாங்கக்கூடியது. டியூப் கொண்டு இப்பிரச்சனையை தீர்த்தேன். நான் சல்லித்தனமான விஷயங்களிலும் improvise ஆகிறேன் என்ற செய்தி மன உத்வேகத்திற்கு வழிவகுக்கிற அற்புதத்தை கண்கூடாகவே கண்டேன். ..

 இத்தகைய நடைமுறை விஷயங்கள் மற்றும் கஷ்டங்கள் இருப்பினும், பூக்கள் பூத்துக்குலுங்கியும் இலைகள் தழைத்தோங்கியும் செடியானது வளர்ந்து நிற்பதைக்காணும்போதும் இச்செய்தியைப்பகிரும்போதும் கொஞ்சம் பெருமிதம் கொள்கிறேன். .. படங்கள் சென்ற மாதம் எடுக்கப்பட்டவை. இரு செடிகளும் தொட்டியை விட்டு விலகி தனிமரமாயின

Flora connection: Pot to Land Migration

Memorable day that two Arali type plants have been grown higher so that forced to displace those from pots and grounded direct on earth soil. ..

These were planted a year before as a gift to my daughter who was standing nearby. ..

These plants have several obstacles like climate, water supply and vets. A distant neighbour almost made a bent to ensure decline in growth but every negative efforts were surpassed and these two stood like a Phoenix. ..

Be quiet my daughter says...

Tuesday, 7 July 2015

Life Art: 8 changes in you, when you start writing diary notes regularly.

1. A relaxed state of mind when you finish writing your experiences into words. A worthy confession which you made it as very secret.

2. This habit will insist you to write with new choice of words and not the same usage of words. This will trigger your practice of building your vocabulary and the command in it.

3. You will get to see that unknowingly you are passing each day with redundancy i.e. doing of a same

Saturday, 4 July 2015

Tweets Digest: #DoomsdayInternet

Then God said Let the World create Memes to flood the server space.

Wondering how archaeologists in the future understands the concept of likes, comments and share if they finds an unusable, only-piece of server hardware unearthed?

Thursday, 2 July 2015

Photography: Venus and Jupiter: Neighbours of Planet Earth.


Photography: Elephant rock and skin

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் அவர்களின் பாஸ்டன் உரை

ஜெயமோகன் அவர்கள், பாஸ்டன் நகரத்தில் நடைபெற்ற ஒரு கூட்டத்தில் பேசிய சாராம்சம் பின் வருமாறு. ஒலி வடிவமாக யூடியூபில் கேட்க கிடைக்கிறது. 

1.புத்தக படைப்பு அனைத்தும் ஒரு நேரடியான அனுபவம் கிடையாது. எழுத்தாளரிடம் இதனை கேட்ககூடாது.

Wednesday, 1 July 2015

அனுபவங்கள் : தொடு அலைப்பேசி [smartphone] அவசியமா?

எங்கு திரும்பினாலும் ஸ்மார்ட் போன் மயம்தான் ! காலை புலர்வதே gmail, whatsapp, facebook மற்றும் twitter'இல் தான் !  

ஸ்மார்ட் போன்கள் அதிகமாக புழக்கத்தில் வர ஆரம்பித்தது 2011'இல் தான். இதை இன்றைய வடிவில்  அறிமுகம் செய்து கொள்ளை இலாபம் பார்த்தது சாம்சுங் நிறுவனம். இன்று ஊறுகாய் குழுமங்கள் எல்லாம் ஸ்மார்ட் போன் தயாரித்து விற்க ஆரம்பித்துவிட்டன.  எத்தனை கம்பெனிகள் ஸ்மார்ட் போன் தயார் செய்கின்றன என்று பரீட்சை வைக்க கூடிய அளவுக்கு வித விதமான ஸ்மார்ட் போன்கள் உள்ளன. இவற்றில் பெரிய கேள்வி - உண்மையில் இவை அவசியமா?

10 வருடங்களுக்கு முன் வண்ண அலைப்பேசி என்றால் அது நோக்கியா 6030 தான்  - வெறும் பிங்க் நிற திரையை வண்ண அலைப்பேசி என்று விற்ற காலம் அது ! அப்போதெல்லாம் நோக்கியா calculator அளவில் அலைபேசியை விற்கும் ! இவற்றை PDA என்றழைப்பர் !

Tuesday, 23 June 2015

இன்று நேற்று நாளை திரைப்படம்: எந்த வகையறா படம் இது?

ன்னும் சிலதினங்களில் இந்த சயின்ஸ் பிக்சன் படம் வெளியாகும் என நினைக்கிறேன், இப்படத்தின் teaser காண இங்கு சொடுக்கவும் அல்லது teaser ஐ கீழே காணவும். 

காலப்பயணம் அதுவும் பின்னோக்கிய பயணம் என்றுமே கொஞ்சம் சிக்கலான விஷயம்தான். நம்மூர் மக்கள் இதன் teaser க்கு கொடுத்த வரவேற்பு

Monday, 22 June 2015

Peculiar Habits-ஐ ரசிப்பவரா நீங்கள்?

Peculiar Habits உள்ளவர்களோ, அதில் ஆர்வம் இருப்பவர்களோ அல்லது அதில் மிகுந்த ரசனை உடையவர்களோ அமேலி எனும் பிரெஞ்சு படத்தை ரசிக்கலாம், சினிமா பார்க்கும் நேரமும் ஆர்வமும் இல்லை என்றால் இந்த சிறுகதையை படிக்கலாம். இந்த சிறுகதையும் மேற்சொன்ன அமேலி படமும் வெவ்வேறு கதைகள் கொண்டன என்றாலும் படத்தின் கரு ஒன்றே தான். Peculiar Habits.

Thursday, 18 June 2015

எலி ப்ரை - KFC ஸ்பெஷல்

இந்தப்படம்  facebook இல் பதிவேற்றிய சில நாட்களிலேயே சுமார் ஒண்ணேகால் லட்சம் ஷேர்களை பெற்று இருக்கிறது.. எலி வழக்கமான சிக்கன் போல வறுத்து இருந்ததை பார்த்த அனைவருக்கும் பேரதிர்ச்சி அளித்தது.  சில மாதங்களுக்கு முன்பு கேஎப்சி யில் சிக்கனுக்காக வளர்க்கப்படும் கோழிகளும் அதற்கு ஊட்டம் கொடுக்கும் உணவு முறைகளும்  பல சர்ச்சைகள் எழுந்தது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. இப்போது இந்த வறுத்த எலி விஷயம்

Tuesday, 16 June 2015

கவிதை முயற்சிகள் #3

ஹோமோ சேப்பியன்ஸ்

பறவைகளுக்கு தெரியுமா, 
விலங்குகளுக்கு ??

Monday, 15 June 2015

கவிதை முயற்சிகள் #2

இவன் எந்த வர்க்கம்?

 உழைப்பிலிருந்து திமிரை எடுப்பவன் தொழிலாளி வர்க்கம்.

Thursday, 11 June 2015

கவிதை முயற்சிகள்


நீயா நானா பகுதி எப்படி இத்தனை பேருக்கு
பிடித்தமாக இருக்கிறது?

குடும்பத்தலைவன் ஆர்வமாக பங்கேற்பாளர்களின்
பேச்சுகளை உன்னிப்பாக கவனிக்கிறான்,

இடையினில் வரும் விளம்பரங்கள்...

Related Posts